شنبه 10 آبان 1399

مقادیر قابلیت هضم اسیدهای چرب چگونه اندازه‌گیری می‌شوند؟(دکتر تام جنکینز)

در این مقاله به طور مختصر نکاتی درباره تعیین قابلیت هضم اسیدهای چرب مطرح می‌شود. هنگام استفاده از جداول استاندارد غذایی NRC و برنامه‌های جیره‌نویسی دیگر لازم است که تخمینی درباره مقادیر قابلیت هضم روده‌ای اسیدهای چرب که از شکمبه عبور می‌کند وجود داشته باشد تا بتوان  نسبت اسیدهای چربی را که به روده کوچک می‌رسند و جذب میگردند و در دسترس دام قرار می‌گیرند را تخمینی زد و مقادیر  اسیدهای چربی که درمدفوع حیوان دفع می‌شوند را مد نظر قرار داد.

تکنیک‌های آزمایشگاهی برای تخمین  قابلیت هضم هنوز قابل اتکا نیستند. بنابراین، اغلب مقادیری که در این مقاله ارائه خواهند شد از آزمایش‌‌های انجام شده با موجودات زنده گرفته شده اند. آسان ترین روش در تحقیقات  برای اندازه‌گیری مقدار قابلیت هضم اسیدهای چرب تعیین مقدار از دست رفتن اسید چرب از دهان تا مدفوع در آزمایشات هضمی است. با این حال نتایج به دست آمده در این روش بیانگر مقادیر دقیق هضم لیپید در روده گاو نمی‌باشند. روش مناسب‌تر، استفاده از گاوهای دارای کانولای دئودنوم برای تعیین قابلیت هضم در روده است که در این روش اختلاف بین مقدار اسیدهای چربی که  به دئودنوم وارد شده و مقدار اسیدهای چربی که از طریق مدفوع دفع می‌شوند را مشخص نماید. در نتیجه می‌توان درصد اسید چربی که از طریق دئودنوم جذب می‌شوند را محاسبه نمود.

استفاده از مقادیر اسیدهای چرب جذب شده از طریق دئودنوم می‌تواند خطاهای مربوط به شکمبه در روش قابلیت هضم اندازه‌گیری شده با جمع آوری مدفوع را کاهش دهد. ممکن است برخی اسیدهای چرب، بخصوص اسیدهای چرب زنجیره متوسط از طریق دیوار روده جذب شوند و سنتز لیپید میکروبی نیز اتفاق بیفتد که استفاده از کانولای دئودنومی این خطاها را نیز کاهش می‌دهد.

هنوز، در روش جمع‌آوری مدفوع مقادیری از لیپید که به صورت آندوژنوس و از طریق صفرا به داخل دستگاه گوارش ترشح می‌شود یا مقادیر لیپیدی که از طریق فرسایش سلول‌های پوششی دستگاه گوارش وارد روده می‌شود یا امکان بیوهیدروژناسیون در دستگاه گوارش را در نظر گرفته نمی‌شود. لذا ممکن است نتایج مربوط به از دست رفتن اسیدهای چرب غیر اشباع و تولید اسید استئاریک دقت کافی نداشته باشد.

روش دیگر که می‌تواند چنین خطاهایی را کاهش دهد محاسبه قابلیت هضم حقیقی بوسیله رگرسیون است. بدین شکل که در ابتدا مقدار اسید چرب هضم شده از دئودنوم تا مدفوع را با مقدار اسید چربی که وارد دئودنوم می‌شود، در یک نمودار ترسیم می‌شود. محور Y نمودار نشان‌دهنده اسید چرب آندوژنوس، ترشح شده، و حذف شده  است. خط شیب این نمودار هم نشانگر قابلیت هضم واقعی است. اگر این خط مستقیم باشد نشان دهنده این است که قابلیت هضم اسید چرب بدون در نظر گرفتن مقدار آن یکسان است. اما اگر این خط منحنی باشد نشانگر این است که قابلیت هضم با افزایش مقداراسید چرب کاهش پیدا می‌کند.

استراتژی های غلبه بر خطاهای اندازه‌گیری قابلیت هضم اسید چرب

■ از دئودنوم تا مدفوع

- موارد مربوط به شکمبه را حذف می‌کند.

■ از دئودنوم تا ایلئوم

- موارد مربوط به شکمبه را حذف می‌کند.

- موارد مربوط به بیوهیدروژناسیون در دستگاه گوارش را حذف می‌کند.

■تخمین قابلیت هضم حقیقی  برای حذف ترشحات آندوژنوس.