جمعه 8 مرداد 1400

اهمیت دسترسی به خوراک برعملکرد گاو و ترکیب شیر گاوهای‌شیرده. دکتر تروور دوریس

چه اقداماتی باید از نظر مدیریت تغذیه برای اطمینان خاطر از رفتار تغذیه ای مناسب دام و به طبع آن افزایش تولید گاوهای شیرده صورت گیرد؟

در اینجا لازم است دو موضوع مورد بررسی قرار گیرد: اول، اطمینان از اینکه مدیریت تغذیه اجرا شده می‎تواند در طول شبانه‌روز دسترسی گاوها به خوراک را تأمین نماید. مورد دوم که مهمتر می‌باشد آن است که مطمعن شویم که گاوها به همان جیره‌ای که برای آنها فرموله شده در طول روز دسترسی داشته باشند.

یعنی هر زمانی که گاو به سمت آخور حرکت می‌کند خوراک در آخور موجود باشد و این خوراک همان جیره‌ای باشد که برای گاو در نظر گرفته شده است.

با توجه به مطالب گفته شده، چگونه می‌توان گاوهای شیرده را برای مصرف خوراک در طول شبانه روز خود تحریک کرد؟ اغلب ما احتمالاً شنیده‌ایم که گاوهای شیری در صبح ها و بعد از ظهرها، یعنی در طلوع و غروب آفتاب تمایل به خوردن خوراک دارند.

این گفته برای حیواناتی صدق می‌کند که در مرتع تغذیه می‌شوند  و علف فراوانی در اختیار آنهاست، ونمی‌توان این حالت را به گاوهایی که در مزارع هستند و با یک جیره کاملاً مخلوط شده تغذیه می‌شوند تعمیم داد.

در حقیقت، در مزارع، اوج فعالیت تغذیه‌ای در اغلب موارد در ارتباط با فعالیت‌های مانند ارائه خوراک و بازگشت از شیر دوشی است. داده‌های بدست آمده از یکی از تحقیقات در سال 2005 نشان می‌دهد که اوج فعالیت تغذیه‌ای درست پس از تغذیه و شیردوشی است که در همان زمان در صبح و بعد از ظهر صورت می‌گیرد.

با این وجود، شواهدی در دست است  که می‌توان با جابجایی زمان تغذیه، بویژه با جابجایی زمانبندی ارائه جیره کاملاً مخلوط شده تازه  به زمان‌های دیگر در طول روز این نقاط اوج را جا به جا کرد. این کار دقیقاً همان کاری است که در تحقیق ما صورت گرفت.

در این تحقیق، زمان ارائه جیره کاملاً مخلوط شده تازه به شش ساعت پس از شیردوشی موکول شد. یعنی در وسط روز و وسط شب که انتظار نمی‌رود گاوها مشغول تغذیه شوند خوراک در اختیار آنها قرار داده شد. 

در نتیجه این کار، الگوی تغذیه گاوها به طور کامل تغییر کرد. به طوری که اوج خوراک مصرفی به زمان پس از ریختن خوراک در وسط روز و وسط شب منتقل شد.

این موضوع به این معنی است که در گاوهای شیرده که جیره کاملاً مخلوط شده در شرایط  صنعنی در دسترشان قرار می‌گیرد ارائه خوراک تازه، در مقایسه با زمان تغذیه در روز و حتی زمان شیردوشی، بیشترین تأثیر را بر خوردن خوراک دام می‌گذارد. به عبارت دیگر ریختن خوراک تازه بیشترین اثر تحریکی در گاوها برای مصرف خوراک در شبانه روز خواهد داشت.

به طور کلی، تغییرات الگوی مصرف خوراک، به همراه ثبات در ارائه خوراک مناسب و دفعات مکرر ارائه خوراک بایستی بتوانند محیط شکمبه را پایدار کنند.

یکی از مهمترین موارد مدیریت خوراک دادن به دام اطمینان خاطر حاصل کردن از این است که نه تنها گاوها برای حرکت به سمت آخور به خوبی تحریک ‌شوند، بلکه هر وقت به سمت آخور بروند خوراک کافی در آنجا موجود باشد.

به طور خلاصه، باید مطمعن بود که گاوها هر وقت خواستند بتوانند به خوراک مناسب خود دسترسی داشته باشند و آن را مصرف کنند. این کار فقط با مدیریت صحیح تغذیه به دست می‌آید، بویژه با مطمعن شدن از اینکه هر وقت گاو به سمت آخور برود خوراک آنجا موجود باشد و اینکه گاو در ساعات مختلف شبانه روز برای حرکت به سمت آخور تحریک شود.  با رعایت این موارد می‌توان به یک الگوی تغذیه‌ای پایدار ومناسب جهت تولید بیشتر و شیر با کیفت تر دست پیدا کرد.